नाईक साहेबेर कहाणी..‌‌‌‌‌...

               १ जूलैन, दन मंगळवारेन, गहुली गामेम, फूलसिंग बापू रे घर, याडी हुनकी रे उदरेम, वसंता आयो जलमेन..‌‌‌‌... गोर समाजेम पोरिया तारा निकळो, गोर गरीब, दिन-दूबळ्या, शेतकरी रो दाता बंळो, सारी जगेम नाम अमर करगो.....

                  वकिली किदो पूसदेम, पग मेलो राजकारनेम, बंधारा खोदायो, तलाव खोदायो, कालवा खोदायो, शाळा बंळायो, शिक्षणेरी वाट वतायो, देस- परदेस जान, जार धान्य लायो, भूके मनक्यान बाकी खरायो, गोर-गरिब, दिन-दुबळ्या, शेतकरी न  वनवाटी दिनो, गोर गरिबेर न्याय किदो.....

               गोर समाजेम निकळो पोरीया तारा,,,,,                                       गहुली गामेम जलमेन आयो हिरा .....                                      बाप तारो फुलसिंग, याडी हूनकी माता;                                        नाईक घरांळेम जलमोरे वसंता..!! 

             हरित क्रांती रो प्रणेता,,,,,                                                       पंचतराजेरो उदगाता... .                                             रोजगार हामी रो नेता:                                                    तारेसारु झुर सारी जनता..!! 

              गोर गरीब दिन-दूबळ्या,,,,,                                   शेतकरी न दिनो वनवाटी... ‌                                                      परदेश जान, जारं धान्य लान;                                                  नायका सेन खरायो बाटी..!!   

    कत डगरगोरे नायका,,,,,                                                     वेगी अमर तारी गाथा.....                                                     गोरं गरिबेरो तू देवता;                                                      होटो आजोरे वसंता..!! 

                       राजू हाजू री जोडी लिदे समाजेर काम हातमाई, क्रांती घडान लाये समाजेमाई,  रोजगार हामीरो नेता बळंन, दुष्काळेम मनक्यान,ढोरुन, पशू पक्षी न, जगळों कठिण वेगो, पळंन वसंतराव नाईक साहेब हिम्मत कोणी हारो वो दूष्काळे पर मात किदो

                                                                                           "जब तक खूली न आंख, तब तक कजराई है".                           वर्णा तम कोनसा है जो मिट ना पाये!!                                   जब तक कशी ना कमर, तब तक कठनाई है,.                      वर्णा काम कोनसा है जो किया न जाय!!

         पंचत प्रानेरो उद्धगाता बळों, हरित क्रांती रो प्रणेता बळों रोजगार हामीरो नेता बळो, दिनदुबळ्या रो दाता बळों, गरिबेरो देवता बळों, समाजेर नाम बंळायो, महाराष्ट्रेरो शिल्पकार बळों, जगेम नाम अमर करगो, असो वसंता गोरुम आन चलगो‌‌....‌‌‌.

        १८ ऑगस्ट १८७९  साल असो आयो, गोर गरिबेर जिवंळेम घात किदो गोरूरो आधार तूटगो, गरिबेरो दाता सोडन चलगो, नाईक साहेब पखेरू व्हेन वडगो, सेरे आखिम पाळीं मेलगो, गोर-गरिबेन वसंतराव हरदाव,  आजोरे वसंता तोन गोर बलाव, वसंता तारे समाजेन वाट वता, समाजेन तारो आधार चावच, नायका तार पगेपगेम आठवन आवच,, तारी वाळीं गाता आखिम पाळीव आवच,,, कत वडन चलगो रे नायकडा.‌‌.....

       

          हूंदके फेटात बांधलेले,.                                                       हुंदके साड्यात सांडलेले.                                                       हूंदके घूंगरात घुसमटलेले.                                                 हूंदके अंनवानी......                                                               हूंदके फाटलेले,,.                                                                हूंदके गाड्यांत भरलेले..‌.

                                          लेखिका आरती जगदिश चव्हाण








               

               

Comments

Popular posts from this blog

आयुष्य.......‌‌‌

काय झालं सांगना रे देवा